Το Marty Supreme, σε σκηνοθεσία Josh Safdie και με τον Timothée Chalamet, αφηγείται τη ζωή του Marty Mauser στη Νέα Υόρκη του 1952, ενός χαρισματικού αλλά χαοτικού παίκτη πινγκ-πονγκ που επιδιώκει αναγνώριση και επιτυχία με κάθε κόστος. Εμπνευσμένη χαλαρά από τον Marty Reisman, η ταινία ακολουθεί την ανοδική αλλά ασταθή πορεία του μέσα από αγώνες, ταξίδια και σχέσεις που δοκιμάζονται από τις επιλογές του.
Σε ψυχολογικό επίπεδο, η ταινία σκιαγραφεί έναν χαρακτήρα παγιδευμένο στην τοξική φιλοδοξία και στη διαρκή ανάγκη επιβεβαίωσης. Ο Marty κινείται ασταμάτητα, όχι μόνο για να κερδίσει ή να ξεχωρίσει, αλλά κυρίως για να αποφύγει τη σιωπή και την ουσιαστική επαφή με τον εαυτό του. Η επιτυχία λειτουργεί ως μηχανισμός αυτορρύθμισης και προσωρινής ανακούφισης από ένα βαθύτερο υπαρξιακό κενό.
Το πινγκ-πονγκ αξιοποιείται ως εύστοχη μεταφορά της εσωτερικής του κατάστασης: ένταση, γρήγορος ρυθμός, συνεχείς εναλλαγές και απώλεια ισορροπίας, που αντικατοπτρίζουν έναν ψυχισμό σε μόνιμη διέγερση. Η αφήγηση φωτίζει θέματα ναρκισσισμού, εύθραυστης ταυτότητας και δυσκολίας στη συναισθηματική σύνδεση, δείχνοντας πώς οι σχέσεις παραμένουν ρηχές όταν το άτομο αδυνατεί να σταθεί και να «μείνει» με τον άλλον. Χωρίς να προσφέρει εύκολη λύτρωση, η ταινία θέτει το ερώτημα αν η επιτυχία αρκεί για να καλύψει την ανάγκη για νόημα, σταθερότητα και ουσιαστική σύνδεση.
Με έντονη κινηματογράφηση, γρήγορο ρυθμό και εκλεκτική μουσική, η ταινία δημιουργεί μια αισθητικά αξέχαστη και ενεργητική εμπειρία θέασης. Επίσης για τη δυναμική ερμηνεία του Chalamet και για την ψυχολογική εμβάθυνση σε έναν χαρακτήρα που «τρέχει» διαρκώς ανάμεσα στην επιτυχία και την εσωτερική του ανησυχία.
Η ταινία Hamnet (2025), σε σκηνοθεσία της βραβευμένης με Όσκαρ Chloé Zhao, είναι ένα ιστορικό δραματικό φιλμ βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Maggie O’Farrell που αφηγείται τη συγκλονιστική ιστορία μιας οικογένειας στον 16ο αιώνα. Το έργο εστιάζει στη ζωή του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και της συζύγου του, Άγκνες, καθώς προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την απώλεια του 11χρονου γιου τους, Hamnet, εν μέσω επιδημίας πανώλης και κοινωνικών πιέσεων. Η ταινία, με πρωταγωνιστές την Jessie Buckley και τον Paul Mescal, αποτυπώνει την καθημερινότητα, τον έρωτα, τις οικογενειακές σχέσεις και τον βαθύ πόνο του πένθους που δοκιμάζει τα όρια της ψυχικής αντοχής.
Από ψυχολογική σκοπιά, η Hamnet λειτουργεί ως βαθιά και ευαίσθητη μελέτη του πένθους, της απώλειας και της συναισθηματικής απόγνωσης που βιώνει μια οικογένεια όταν χάνει το παιδί της. Η ταινία φωτίζει τις εσωτερικές συγκρούσεις του Ουίλιαμ και της Άγκνες καθώς παλεύουν να συνδέσουν το παρελθόν με το παρόν, να διαχειριστούν την ενοχή, τον θυμό και την αδυναμία επικοινωνίας, και να βρουν νόημα μετά από μια τραγωδία που μοιάζει ανεπίλυτη. Μέσα από σιωπές, κοιτάγματα και αποσπάσματα καθημερινότητας, αναδεικνύεται η ανάγκη για συναισθηματική επεξεργασία και αμοιβαία υποστήριξη, καθώς οι χαρακτήρες δοκιμάζουν την αντοχή τους απέναντι στην απώλεια και στην προσπάθεια να συνεχίσουν να ζουν.
Η Hamnet είναι μια ταινία που δεν περιορίζεται σε μια απλή ιστορική αναπαράσταση· είναι μια βαθιά ανθρώπινη αφήγηση για τον έρωτα, τον πόνο, την αποδοχή και την ομορφιά που μπορεί να κρύβεται μέσα στη θλίψη. Μέσα από ερμηνείες που αγγίζουν, φωτογραφία που ενισχύει την ψυχική κατάσταση των χαρακτήρων και σκηνοθεσία που σέβεται την ένταση της ιστορίας, θα σας κάνει να σκεφτείτε για τις δικές σας σχέσεις, την απώλεια και το πώς η τέχνη μπορεί να μεταμορφώνει τον προσωπικό μας πόνο σε κάτι κοινό και ουσιαστικό. Η ταινία έχει λάβει εξαιρετικές κριτικές και έχει ξεχωρίσει στην κατηγορία της τόσο για την αισθητική όσο και για την ψυχολογική της εμβάθυνση.
Περίληψη
Η ταινία Mother Father Sister Brother εστιάζει στις σχέσεις μιας οικογένειας που αντιμετωπίζει τις συνέπειες των μυστικών, της απουσίας και των ανεπίλυτων παρελθόντων. Οι αδελφοί και οι αδελφές καλούνται να επανεξετάσουν τους δεσμούς τους μετά από σημαντικές απώλειες και επιστροφές μελών που είχαν απομακρυνθεί. Μέσα από συγκρούσεις, σιωπές και στιγμές έντονης τρυφερότητας, η ταινία αναδεικνύει την πολυπλοκότητα της συγχώρεσης, της αφοσίωσης και της ανάγκης για αμοιβαία κατανόηση, προσφέροντας μια ατμόσφαιρα βαθιάς συναισθηματικής φόρτισης.
Ψυχολογική Κριτική
Από ψυχολογική σκοπιά, η ταινία λειτουργεί ως παράθυρο στις οικογενειακές δυναμικές και στις επιπτώσεις της απουσίας, της απογοήτευσης και της κρυφής οργής. Οι χαρακτήρες, αντιμέτωποι με την πραγματικότητα της απώλειας και την προσπάθεια επανασύνδεσης, εκφράζουν μηχανισμούς αυτοπροστασίας, ενοχές και συναισθηματική σύγκρουση. Η ταινία αναδεικνύει πώς η επικοινωνία, η σαφήνεια στα όρια και η αμοιβαία κατανόηση μπορούν να γίνουν γέφυρες ανάμεσα στην απόρριψη και τη συγχώρεση, προσφέροντας παράλληλα ένα ρεαλιστικό πορτρέτο πένθους, θυμού και αναστοχασμού.
Γιατί να τη δείτε
Η ταινία δείχνει πώς οι οικογενειακές σχέσεις δοκιμάζονται από απώλειες και παλιές συγκρούσεις, αλλά και πώς μπορεί να υπάρξει συγχώρεση και κατανόηση. Είναι μια συγκινητική ιστορία για δεσμούς, συναισθήματα και επανεκτίμηση της οικογένειας, που θα σας αγγίξει και θα σας κάνει να σκεφτείτε τις δικές σας σχέσεις.
Περίληψη
Η ταινία εστιάζει στις σχέσεις μιας οικογένειας που δοκιμάζεται από την απώλεια και τις παλιές δυναμικές που δεν έχουν ποτέ πλήρως επιλυθεί. Η Νόρα και η Άγκνες, δύο αδελφές, θρηνούν την πρόσφατη απώλεια της μητέρας τους, ενώ ταυτόχρονα καλούνται να αντιμετωπίσουν την επιστροφή του πατέρα τους, Γκούσταβ, ο οποίος είχε από καιρό απομακρυνθεί από την οικογένεια. Ο Γκούσταβ προσπαθεί να επανασυνδεθεί μέσω ενός δημιουργικού έργου, προσφέροντας στη Νόρα τον βασικό ρόλο σε ένα σενάριο που έχει γράψει ο ίδιος. Η Νόρα, όμως, αρνείται, γεγονός που φέρνει στην επιφάνεια κρυφές πληγές, αδικίες και ανεπίλυτα συναισθήματα. Η ταινία εξερευνά τη δυναμική της συγχώρεσης, της αυτοπραγμάτωσης και της επανεκτίμησης των οικογενειακών σχέσεων, με μια ατμόσφαιρα έντονα φορτισμένη συναισθηματικά.
Ψυχολογική Κριτική
Από ψυχολογική σκοπιά, η ταινία είναι μια βαθιά μελέτη πάνω στον τρόπο που η απώλεια και οι παλιές συγκρούσεις επηρεάζουν τις οικογενειακές σχέσεις. Η απόρριψη της Νόρα μπορεί να ερμηνευθεί ως μηχανισμός αυτοπροστασίας απέναντι σε έναν πατέρα που είχε λείψει, αλλά ταυτόχρονα θέτει ερωτήματα για το πώς η συγχώρεση και η επανένωση μπορούν να προκύψουν χωρίς να καταπατούνται τα όρια του ατόμου. Η ταινία δείχνει με ρεαλισμό τα συναισθήματα του πένθους, της οργής και της ενοχής, καθώς και την ανάγκη για επικοινωνία και αμοιβαίο σεβασμό. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για όποιον θέλει να κατανοήσει τις λεπτές πτυχές των οικογενειακών δυναμικών και της ψυχικής ανθεκτικότητας.
Γιατί να τη δείτε
Η ταινία δεν είναι μόνο μια ιστορία για οικογενειακές συγκρούσεις, αλλά και μια πρόσκληση για προσωπική ενδοσκόπηση. Η αλληλεπίδραση των χαρακτήρων, οι ειλικρινείς συναισθηματικές εκφράσεις και η ατμόσφαιρα φορτισμένων σχέσεων θα σας αγγίξουν. Αν σας ενδιαφέρουν οι ταινίες που συνδυάζουν δραματουργία και ψυχολογικό βάθος, το Συναισθηματική Αξία αξίζει σίγουρα την προσοχή σας.
Ένα βίντεο για την Κατάθλιψη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Η κατάθλιψη έχει χαρακτηριστεί η νόσος του 21ου αιώνα καθώς είναι η πιο διαδεδομένη πάθηση της εποχής μας, με αποτέλεσμα εκατομμύρια άνθρωποι να ζουν με αυτήν. Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής και οι κλυδωνισμοί που αυτή επιφέρει στο βιοτικό μας επίπεδο, η κοινωνική αποξένωση και η έλλειψη στενών οικογενειακών δεσμών είναι καθοριστικοί παράγοντες για τη συνεχή αύξηση της κατάθλιψης που αποτελεί τη μάστιγα της εποχής μας. Οι περισσότεροι άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη δεν αναζητούν βοήθεια, ενώ υπάρχουν μορφές θεραπείας, όπως η Γνωστική-Συμπεριφορική Θεραπεία, οι οποίες διευκολύνουν την αντιμετώπιση της.
Σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (World Health Organisation; WHO), ο συγγραφέας και εικονογράφος Matthew Johnstone περιγράφει μία ιστορία για το πώς αντιμετωπίζεται ο "Μαύρος Σκύλος της Κατάθλιψης". Η φράση "Μαύρος Σκύλος" έγινε γνωστή από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ που τη χρησιμοποιούσε, όταν ήθελε να περιγράψει τις μαύρες περιόδους κατάθλιψης, που βίωνε για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ έπασχε από μανιοκατάθλιψη.
Η αυτοαποδοχή είναι η τέχνη να αποδέχεστε τον εαυτό σας με τα ελαττώματα και τα δυνατά ή αδύνατα σημεία του, αντί να προσπαθείτε διαρκώς να αλλάξετε και να βελτιωθείτε. Βρίσκεται στην καρδιά της ευτυχίας γιατί, αν δεν αποδεχτείτε τον εαυτό σας γι' αυτό που είστε, αποκλείεται να νιώσετε αληθινά ικανοποιημένοι. Ο Γουίντυ Ντράιντεν, καθηγητής Συμβουλευτικής Ψυχολογίας και συγγραφέας πολλών βιβλίων αυτοβοήθειας, χρησιμοποιεί ρεαλιστικές, ξεκάθαρες και πρακτικές τεχνικές για να βοηθήσει όποιον θέλει να απαλλαγεί από το άγχος, τις αμφιβολίες και τη δυσφορία. Παραθέτει τις περιπτώσεις πολλών ανθρώπων που βρήκαν αποτελεσματική τη μέθοδό του και δίνει παραδείγματα για να καταλάβετε πώς να κάνετε πράξη τις ιδέες αυτές, ώστε να επιτύχετε μια πραγματική και θετική αλλαγή στη ζωή σας.
Ο Φρεντ και ο Μικ, δύο φίλοι που πλησιάζουν τα ογδόντα, είναι σε διακοπές σε ένα όμορφο ξενοδοχείο στους πρόποδες των Άλπεων. Ο Φρεντ, συνθέτης και επικεφαλής ορχήστρας είναι πια συνταξιούχος. Ο Μικ είναι σκηνοθέτης και δουλεύει ακόμη. Οι δύο φίλοι ξέρουν ότι ο χρόνος τους είναι μετρημένος και αποφασίζουν να αντιμετωπίσουν το μέλλον μαζί. Κοιτούν με περιέργεια και τρυφερότητα τις μπερδεμένες ζωές των παιδιών τους, τα κραυγαλέα νιάτα των σεναριογράφων που δουλεύουν με τον Μικ, και τους άλλους ενοίκους του ξενοδοχείου. Αντίθετα με εκείνους, κανείς δεν μοιάζει να ανησυχεί για τον χρόνο που περνά.
Όσο ο Μικ προσπαθεί να τελειώσει το σενάριο για αυτό που ο ίδιος θεωρεί ότι θα είναι η τελευταία του ταινία, ο Φρεντ δεν έχει καμία διάθεση να επιστρέψει στην μουσική καριέρα που εγκατέλειψε πριν καιρό. Αλλά κάποιος θέλει πάση θυσία να ακούσει τις τελευταίες του συνθέσεις και να τον δει να διευθύνει εκ νέου μια ορχήστρα.
"Μόνο τα συναισθήματα μάς έχουν μείνει"
Μέσα από μια σειρά μυστικές συμφωνίες, ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος Φρήντριχ Νίτσε και ο Αυστριακός γιατρός Γιόζεφ Μπρόιερ, ένας από τους πατέρες της ψυχανάλυσης, συναντιούνται στη Βιέννη του 19ου αιώνα, σε μια εμπνευσμένη διαδικασία διπλής ψυχοθεραπείας. Σ' αυτή την περιπέτεια υπαρξιακής αναζήτησης δύο μοναδικών ανθρώπων εμπλέκονται ένας νεαρός ειδικευόμενος γιατρός ονόματι Ζίγκμουντ Φρόυντ, μια θυελλώδης γυναίκα-ίνδαλμα ποιητών και ψυχιάτρων, η Λου Σαλομέ, και μια σαγηνευτική ασθενής, η Άννα Ο., που στοιχειώνει την ψυχή του γιατρού της.
Ο διάσημος ψυχίατρος Irvin D. Yalom επινοεί στο μυθιστόρημα αυτό τη συνάντηση δύο ιστορικών προσώπων στη μητρόπολη των διανοητικών ζυμώσεων του 19ου αιώνα, τη Βιέννη, δίνοντας μια ερμηνευτική εκδοχή της γέννησης της ψυχοθεραπείας και της σχέσης της με την υπαρξιακή φιλοσοφία. Η ψυχοθεραπευτική περιπέτεια που ξετυλίγεται κόβει την ανάσα καθώς αποκαλύπτει βήμα βήμα την ιαματική δύναμη της αληθινής σχέσης.
"Η νέα επετειακή έκδοση, με την ευκαιρία των δέκα χρόνων από την πρώτη κυκλοφορία του βιβλίου στην Ελλάδα, περιέχει ένα επίμετρο με δύο επιστολές που βρέθηκαν πρόσφατα και ένα σχόλιο του Ίρβιν Γιάλομ όπου αποδεικνύεται ότι η φανταστική συνάντηση Νίτσε, Μπρόιερ και Φρόυντ θα μπορούσε όντως να έχει λάβει χώρα και όπου η πραγματικότητα έρχεται να επιβεβαιώσει τη μυθοπλασία."
Ξέρουμε τι είμαστε, αλλά δεν ξέρουμε τι θα μπορούσαμε να είμαστε.
Σαίξπηρ, (Aμλετ)
Το να πέσεις δεν είναι τρομερό, το να μη θέλεις όμως να σηκωθείς είναι ολέθριο.
Βίκτωρ Ουγκώ
Τα παιδιά μπορούν να διδάξουν τρία πράγματα στους μεγάλους: πρώτο, να χαίρονται χωρίς να υπάρχει λόγος, δεύτερο, να ασχολούνται πάντα με κάτι και, τρίτο, να απαιτούν με όλη τους τη δύναμη αυτό που επιθυμούν.
Paulo Coehlo
Κανένας δεν μπορεί να γυρίσει πίσω τη ζωή και να κάνει μια καινούργια αρχή, αλλά όλοι μπορούν να ξεκινήσουν σήμερα και να δημιουργήσουν ένα διαφορετικό τέλος.
Maria Robinson, Αμερικανίδα συγγραφέας (παιδικής ψυχολογίας)